dinsdag 1 februari 2005 / Internationale Samenwerking /

Nieuws & achtergrond

“Snelle schuldverlichting slecht idee”

Terwijl de schade van een van de grootste rampen ooit – de tsunami in Azië – opgemaakt wordt, laait de discussie op over kwijtschelding van schulden van de getroffen landen. Paul Zwetsloot (1960) werkt op het ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking. Vorige maand woonde hij de bijeenkomst bij van de Club van Parijs, waar rijke landen praten over schulden en schuldvermindering. De tsunami was het belangrijkste onderwerp.

Nederland is tegen snelle kwijtschelding van schulden van de getroffen landen. Waarom?
“Hulp aan Azië is heel belangrijk, en de Nederlandse regering heeft een zeer groot bedrag geschonken: 200 miljoen euro. Er is nog meer hulp nodig, maar wij vinden dat schuldenverlichting geen prioriteit heeft. Nederland heeft niets tegen schuldenvermindering, maar alleen als een economie die schuldenlast niet kan dragen. Hoe verschrikkelijk de gevolgen van de tsunami ook zijn, het zal in de meeste landen waarschijnlijk geen onoverkomelijke economische schade op nationaal niveau tot gevolg hebben. In Parijs is afgesproken dat eerst onderzocht wordt wat de economische schade is, voor er besloten wordt over schuldvermindering. Dat lijkt ons de juiste volgorde.”

Door het bevriezen van de schulden geef je een overheid van een getroffen land meer ruimte op haar budget om die hulp zelf te geven.
“Maar het is de vraag of dat geld ook wordt besteed aan wat het hardst nodig is: noodhulp en wederopbouw. Het economisch onderzoek zal daar ook naar kijken, en dan kan bijvoorbeeld blijken dat je geld beter kunt besteden aan directe hulp. Bovendien hebben de landen die getroffen zijn door de tsunami geen grote problemen om hun schulden te af te lossen, waarbij Sri Lanka misschien een uitzondering is. India en Thailand willen bijvoorbeeld helemaal geen kwijtschelding, omdat ze bang zijn dat het hun kredietwaardigheid aantast. Het hebben van schulden is ook heel gezond: het geeft een economie meer armslag en toont aan dat anderen vertrouwen in je hebben. In Nederland hebben heel veel mensen toch ook een hypotheek?”

Wacht even: veel arme landen geven meer geld uit aan rente en aflossing dan aan gezondheidszorg en onderwijs. Wanneer je geen brood meer kunt kopen omdat je de hypotheek moet aflossen, is dat toch geen gezonde situatie?
“Daar heb je helemaal gelijk in. Maar vaak wordt vergeten dat de Club van Parijs vooral bezig is om dát probleem op te lossen. Er zijn programma’s om schulden kwijt te schelden als daar politieke en economische hervormingen tegenover staan, zodat er geen geld in een bodemloze put wordt gestort. Hulp aan Azië is heel belangrijk, maar schuldverlichting heeft daar niet zo veel mee te maken.”